چی‏ ‏میشد‏ ‏خالی‏ ‏دستام‏ ‏با‏ انگشتای‏ ‏تو‏ ‏پر‏ ‏شه‏

سرت‏ ‏وقتی‏ ‏که‏ ‏دلتنگی‏ ‏روی‏ ‏شونه‏ ‏م‏ ‏تصور‏ ‏‏شه‏

چی‏ میشد‏ ‏روشن‏ ‏چشمات‏ ‏توی‏ ‏چشمام‏ ‏طلوع‏ ‏میکرد‏

قدم‏ ‏هات‏ ‏سهم‏ ‏من‏ ‏بود‏ ‏و‏ ‏یه‏ ‏رویا‏ ‏رو‏ ‏شروع‏ ‏میکرد‏

تو‏ ‏اینقد‏ ‏پاک‏ ‏و‏ ‏آرومی‏ ‏که‏ ‏دریا‏ ‏غرق‏ ‏تو‏ ‏میشه‏

خود‏ ‏آرامشی‏ ‏قدری‏ ‏که‏ ‏دریا‏ ‏در‏ ‏تو‏ ‏معنی‏ ‏شه‏

حضورت‏ ‏آخرین‏ ‏برگه‏ ‏تو‏ ‏این‏ ‏پاییز‏ ‏دل‏ ‏مرده‏

غرور‏ ‏تک‏ ‏درخت‏ ‏پیر‏ ‏به‏ ‏این‏ ‏قصه‏ ‏گره‏ ‏خورده‏

تو‏ ‏رو‏ ‏هر‏ ‏شب‏ ‏به‏ ‏جای‏ ‏ماه‏ ‏سر‏ ‏هر‏ ‏قله‏ ‏می‏ ‏بینم‏

 شاید‏ ‏دیوونگی‏ ‏باشه‏ ‏به‏ ‏عشقت‏ ‏چله‏ ‏میشینم‏

نمیدونی‏ ‏چه‏ ‏حالی‏ ‏ام‏ ‏حسادت‏ ‏مثل‏ ‏کابوسه

‏ اگه‏ ‏قصه‏ ‏همین‏ ‏باشه‏ ‏دلم‏ ‏این‏ ‏گوشه‏ ‏می‏ ‏پوسه